Dirty Dubsters-Greek Tour

Recent Posts Thumbs top

  • Cayetano Live Improvisation
    Cayetano Live Improvisation
  • 10 years Chinese Man Records
  • Panda Dub live
  • O Blend Mishkin στο Μadhou5e

cat before

aaaa

Author Archives: radiospirit

Dirty Dubsters-Greek Tour
Posted by
18 October

Dirty Dubsters-Greek Tour

Με αφορμή την κυκλοφορία του ‘’Special Request’’, του νέου 2ου κατά σειρά album ενός εκ των πιό σημαντικών reggae bass acts στην Ευρώπη, των Ιρλανδών Dirty Dubsters, η Beat Elite προσκαλεί τον ιθύνων νου, 1/2 τους και ιδιοκτήτη της Irish Moss Records, Bazza Ranks , για να το παρουσιάσει και να μεταφέρει τον ήχο των Dirty Dubsters στο ελληνικό κοινό. Προετοιμαστείτε για ένα γεμάτο ενέργεια Dirty Dubsters dj set. Από reggae hip hop, dancehall και mashup, σε uk bass, party breaks & jungle αλλά και υλικό από το νέο τους album.

 

13.04 – Senza (Athens) w/Blast’em Bop + Stiko
14.04 – Mods (Patras) w/ Bass Delight Crew
15.04 – το Μανιτού (Volos)
16.04 – ΣΤΗ ΣΤΟΑ soulbar (Thessaloniki) w/ Boom Selectah Crew

 

 

Dirty Dubsters Bio

 

Το δίδυμο των Dirty Dubsters δημιουργήθηκε στο Δουβλίνο το 2005 όπου οι djs Jay Sharpe & Bazza Ranks συναντήθηκαν και αντάλλαξαν κοινές απόψεις που είχαν για την μουσική. Έπειτα από δεκάδες gigs και αρκετές παραγωγές, οι Dirty Dubsters άρχιζαν να γίνονται ιδιαίτερα αρεστοί και αναγνωρίσιμοι στους fans της reggae & bass σκηνής της Ιρλανδίας και της Μ. Βρετανίας. Το 2011 δημιουργούν το label Irish Moss από την οποία κυκλοφόρησαν την μουσική τους ηχηρά ονόματα της reggae όπως DJ Vadim, Topcat, Kenny Ken, Zion Train, Fort Knox Five, Liondub, Marcus Visionary, Parly B και πολλοί άλλοι
Το 2013 έρχεται ή πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά τους με συμμετοχές από Buro Banton, Danny Red και τον Βρετανό hip hop ήρωα Mystro, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία καθώς πολλά κομμάτια του album έγιναν απαραίτητα εργαλεία πάρα πολλών djs ανά τον κόσμο. Ακολούθησαν συμμετοχές σε μεγάλα festival και guestings σε Αμερική, Καναδά, Μ. Βρετανία, Ιρλανδία, Ρουμανία όπως Electric Picnik (IRL), Boomtown (UK), Shambala (CA), Uprising Festival (RO) , Life Festival (IRE) ενώ ταυτόχρονα διοργανώνουν το δικό τους festival στο Δουβλίνο, το Rub a Dublin Festival φιλοξενώντας διεθνής καλλιτέχνες όπως οι David Rodigan, General Levy, Trojan Sound System, Radikal Guru, Capitol 1212.
Το ‘’Special Request’’ γνωρίζει ήδη μεγάλη επιτυχία καθώς έχει περάσει από την 1η θέση στην κατηγορία reggae / dancehall στο Juno και συμπεριλήφθηκε στα 10 καλύτερα album του 2015 για το monkeyboxing καθώς περιέχει συμμετοχές από την αφρόκρεμα των reggae MCs όπως General Levy, Daddy Freddy, Soom T, Mr Williamz, Demolition Man, Blackout JA, Chip Fu, Screechy Dan, Steppa Style, Peppery, Chesire Cat, 2nice, Doubla J.

ΤΑΚΙ 183 – Η ιστορία του Έλληνα “πατέρα” του γκραφίτι
Posted by
18 October

ΤΑΚΙ 183 – Η ιστορία του Έλληνα “πατέρα” του γκραφίτι

Το New Greek TV συνάντησε στη Νέα Υόρκη τον Δημήτρη Σπυρόπουλο, τον “θρυλικό” TAKI 183 των τοίχων της Αμερικανικής Μεγαλούπολης, που θεωρήθηκε διεθνώς ο “πατέρας του γκραφίτι”. Διάσημος ως “ανώνυμος”, ο TAKI 183 δημιούργησε ένα ολόκληρο κίνημα, έστω κι αν αρνείται τον τίτλο που του αποδίδεται.

 

Μπορεί το όνομα του να το γνώριζε όλη η πόλη, αλλά η ταυτότητα του παρέμεινε για τους περισσότερους άγνωστη.

 

Ήταν αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα. Μέσα στα χρόνια της αστικής παρακμής και της εγκληματικότητας, ένας Έληνας έφηβος χάραζε τον δικό του θρύλο στα σκοτεινά σοκάκια και τις φωτεινές λεωφόρους της Νέας Υόρκης με τον μαρκαδόρο του. Ο λόγος για τον ΤΑΚΙ 183, κατά κόσμον Δήμητρη Σπυρόπουλο, ο οποίος ενέπνευσε με την υπογραφή του τους απανταχού έφηβους ανά τον πλανήτη και έγινε, χωρίς την θέληση του, ο πατέρας του κινήματος του γκραφίτι. Τα χρόνια πέρασαν, το κίνημα του γιγαντώθηκε, αλλά το όνομα και η ιστορία του Τάκη δεν ξεχάστηκε. Αυτή είναι η ιστορία του πατέρα του γκράφιτι, όπως την αφηγήθηκε ο ίδιος 44 χρόνια μετά στο New Greek TV.

 

Αρχικά, θέλω να μας πεις πώς νοιώθεις που σε αποκαλούν “πατέρα του γκραφίτι;”

 

Δεν θέλω να είμαι ο πατέρας του γκραφίτι, γιατί δεν είναι ένα ευγενικό παιδί για να έχεις. Όσον αφορά σε αυτό τον τίτλο που μου δίνουν, νομίζω ότι με αποκαλούν έτσι γιατί το γκραφίτι μου ήταν ιδιαίτερα απλό. Δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο, απλά ξεχώρισε από τα άλλα γκραφίτι. Αυτός είναι ο μοναδικός ο λόγος. Και φυσικά τα Μ.Μ.Ε. ενίσχυσαν αυτό τον τίτλο.

 

Ποιες είναι οι πιο δυνατές αναμνήσεις σου σε αυτήν την πορεία;

 

Έχω πολλές αστείες ιστορίες από την εποχή που ξεκινάγαμε να κάνουμε το γκραφίτι. Βρισκόμασταν σε έναν ανελκυστήρα και τον γράψαμε ολοσχερώς. Μαζί μας βρισκόταν ένας άγνωστος άνδρας. Όταν φτάσαμε στο ισόγειο βρισκόταν ένας αστυνομικός, τον οποίο πλησίασε ο άγνωστος και του είπε, «κοίτα αυτά τα παιδιά, κατέστρεψαν ολόκληρο τον ανελκυστήρα». Αλλά ο αστυνομικός δεν αντέδρασε. Δεν κατάλαβε πως είχε μαζεμένους και μπορούσε να συλλάβει όλους τους ηγέτες του κινήματος.

 

Γιατί λοιπόν αρνείσαι τον χαρακτηρισμό «πατέρας του γκραφίτι;»

 

Όσον αφορά στο γεγονός ότι είμαι ένας απρόθυμος πατέρας (του γκραφίτι), το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που μου είπαν ότι τους άλλαξα την ζωή, το οποίο βρίσκω φανταστικό, αλλά νομίζω ότι δεν ξέρω τον λόγο.

 

Πώς έφτασε σε σημείο το γκραφίτι να γίνει “κίνημα”;

 

Όλα τα πράγματα συμβαίνουν για έναν λόγο, όταν το επιτρέψει η κατάλληλη συγκυρία. Όταν σταμάτησα να γράφω, το γκραφίτι ήταν ιδιαίτερα τσαπατσούλικο. Ο ένας έγραφε πάνω από τον άλλο, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Όταν εγώ είχα ξεκινήσει να ζωγραφίζω, έγραφα με μικρά γράμματα πάνω σε έναν λευκό τοίχο. Μετά ερχόταν ο επόμενος και έγραφε με ακόμα μεγαλύτερα γράμματα και αυτή η δουλειά δεν σταματούσε. Αλλά καθώς γινόταν μεγαλύτερο, ξεκίνησε να γίνεται αισθητικά καλύτερο, και η αφρόκρεμα των καλλιτεχνών το αγκάλιασε.

 

Πόσο σας βοήθησε το μετρό της Νέας Υόρκης;

 

Το μετρό έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του γκραφίτι, επειδή περνούσε από πολλές διαφορετικές συνοικίες. Και έτσι έγινε πλέον το μέσο για τους έφηβους που ήθελαν να γίνουν δημοφιλείς. Συμβαίνει το ίδιο με τους έφηβους στις κεντρικές πολιτείες. Παιδιά από πολύ μικρές πόλεις γράφουν στα τρένα και αυτά τα τρένα ταξιδεύουν κατά μήκος όλης της χώρας. Είναι πραγματικά ένας μικρός κόσμος.

 

TAKI 183: THE LEGENDARY FATHER OF GRAFFITI

 

Γιατί επέλεξες ψευδώνυμο και δεν υπέγραφες, για παράδειγμα, με το όνομά σου;

 

Όταν ο JULIO 204 έγραφε κανένας άλλος δεν είχε ξεκινήσει να γράφει. Δεν είχαμε καταλάβει ότι είναι το όνομα κάποιου. Νομίζαμε ότι κάτι θα συμβεί στις 20 Ιουλίου στις 4. Αλλά μετά από λίγο καταλάβαμε ότι ήταν ένα όνομα και σκεφτήκαμε όλοι γνωρίζουν το όνομα αλλά κανένας δεν ξέρει ποιος είναι. Θα κάνουμε το ίδιο. Θα είμαστε ανώνυμοι, αλλά όλοι θα μας γνωρίζουν. Αυτό το καθιστούσε πιο ελκυστικό. Να είσαι ένας άγνωστος επώνυμος. Νομίζω ότι ο μοναδικός που το συνεχίζει είναι ο Banksy. Κανένας δεν τον γνωρίζει, αλλά είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.

 

Πώς προέκυψε το ψευδώνυμο «Τάκης»;

 

Οι Έλληνες γνώριζαν ότι το Τάκης ήταν υποκοριστικό του Δημήτρης. Έτσι με αποκαλούσε η μητέρα μου και οι πάντες. Το μόνο που διάλεξα ήταν το 183. Σαν τον JULIO 204, αποφάσισα να βάλω τον αριθμό της διεύθυνσής μου.

 

Ήσουν από τους πιο διάσημους «ανώνυμους» της Νέας Υόρκης. Πώς αισθάνεσαι σήμερα, που έχεις αποκαλυφθεί;

 

Πολλοί με γνωρίζουν ή με βλέπουν μετά από πολλά χρόνια, γιατί το πρόσωπο μου είχε παραμείνει κρυφό για σχεδόν 40 χρόνια. Πηγαίνω σε φεστιβάλ γκραφίτι, και οι άνθρωποι που με γνωρίζουν λένε «αυτός είσαι εσύ»; Δεν ξέρω τι προσδοκίες είχαν. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να είχα παραμείνει ανώνυμος. Αλλά έχουν περάσει αρκετά χρόνια και φαντάζομαι θέλω να ικανοποιήσω την περιέργεια του κόσμου. Όταν σταμάτησα να γράφω δεν αισθανόμουν πλέον την ανάγκη να γυρίσω πίσω.

 

Ποια είναι η άποψή σου για το μοντέρνο γκραφίτι;

 

Όσον αφορά το μοντέρνο γκραφίτι δεν γνωρίζω αν πλέον μπορούμε να το αποκαλούμε γκραφίτι. Το γκραφίτι είναι κάτι που το κάνεις μυστικά. Τουλάχιστον εγώ το έκανα για την ανωνυμία.

 

Πώς νοιώθεις που το γκράφιτι, σε ορισμένες περιπτώσεις, τιμωρείται από το νόμο;

 

Όσον αφορά στο γκραφίτι που είναι παράνομο, νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει κάποια προστασία της προσωπικής περιουσίας. Γνωρίζω πολλούς νεαρούς που εκτελούν κοινωνική εργασία, πληρώνουν πρόστιμα, αλλά δεν μου πάει η καρδιά να το αποκαλέσω έγκλημα.

 

Μέσα από όλη αυτήν την διαδικασία, καταφέρατε να κάνετε το γκράφιτυ ευρέως αποδεκτό;

 

Αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι θα έπρεπε να υπάρχουν ορισμένοι χώροι οπού τα παιδιά θα μπορούσαν να γράφουν ελευθέρα στους τοίχους χωρίς να πρέπει να κοιτάνε πίσω από την πλάτη τους. Σκεφτόμουν για παράδειγμα να διακοσμήσω το εξωτερικό του συνεργείου με γκραφίτι, αλλά αυτό θα μπορούσε να μου δημιουργήσει πρόβλημα με την πόλη, καθώς πολλοί θα πούνε ότι θα προσελκύσει άλλους καλλιτέχνες να γράψουν σε μη επιθυμητά μέρη. Άρα δεν νομίζω ότι μέχρι σήμερα (το γκραφίτι) έχει γίνει ευρέως αποδεκτό.

 

Πώς θα ήθελες να σε θυμάται ο κόσμος;

 

Θα ήθελα ο κόσμος να θυμάται τον Τάκη σαν κάποιον που έκανε κάτι το οποίο μπορεί να μην ήταν σημαντικό, αλλά στο τέλος κάτι μεγάλο βγήκε μέσα από αυτό. Και πρέπει να σας πω ότι το κίνημα του γκραφίτι έχει διαρκέσει πολύ περισσότερο σε σχέση με άλλα παρόμοια καλλιτεχνικά κινήματα. Αυτό νομίζω ότι μιλάει από μόνο του.

 

Ποια ήταν η τελευταία φορά που έκανες γκραφίτι;

 

Η τελευταία φορά που έκανα γκραφίτι ήταν στην Αθήνα, και μάλιστα μέσα σε αυτόν τον χρόνο. Άρα φαντάζομαι πως δεν είναι εύκολο να βγάλεις το γκραφίτι μέσα από κάποιον».

 

Του Πέτρου Κασφίκη
Αναδημοσίευση από το New Greek

O Γιάννης Αγγελάκας στο δρόμο με καινούργια μπάντα
Posted by
18 October

O Γιάννης Αγγελάκας στο δρόμο με καινούργια μπάντα

Ο Γιάννης Αγγελάκας , ένας απο τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης Ελληνικής σκηνής θα ανέβει στη σκηνή ενός εξίσου σημαντικού χώρου της Αθήνας, για τρεις βραδιές του Νοεμβρίου (27-29/11), ετοιμάζοντας μια “γιορτή” παρέα με την καινούρια του μπάντα.

 

Ο λόγος για το Αn Club των Εξαρχείων, όπου μαζί με τους: Λαμπρινή Γρηγοριάδου στην ακουστική κιθάρα, Αναστάση Βουκυκλαράκη στα τύμπανα, Γιάννη Σαββίδη στην ηλεκτρική κιθάρα, Γιώργο Αβραμίδη στην τρομπέτα και James Wylie στο σαξόφωνο θα μας παίξει τραγούδια απο όλες τις φάσεις της μέχρι τώρα διαδρομής του (προσωπικούς δίσκους, Τρύπες, διασκευές ρεμπέτικων, κ.α.), καθώς και καινούργιο υλικό από τον δίσκο που ηχογραφεί με τους μουσικούς του από τον Σεπτέμβριο και καθ’ όλη την διάρκεια του χειμώνα.

 

Ωστόσο, πριν από τις συναυλίες στην Αθήνα, το κοινό της Θεσσαλονίκης θα έχει την ευκαιρία να πάρει πρώτο μια γεύση από το νέο σχήμα του Γιάννη Αγγελάκα, ο οποίος θα ρίξει την αυλαία στα 50ά Δημήτρια, την Κυριακή 18 Οκτωβρίου. Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στο Fix Factory of Sound (26ης Οκτωβρίου 15, τηλ. 2310 500670), στις 21.00. Το κόστος των εισιτηρίων ανέρχεται στα 10 ευρώ, ενώ το κοινό μπορεί να προμηθευτεί εισιτήρια από τα εξής σημεία: Public, Ιανός, Media Markt, SevenSpot, Musicland, ηλεκτρονικά μέσω του viva.gr

 

The Waterboys-Modern Blues
Posted by
18 October

The Waterboys-Modern Blues

Πρόσημο θετικό αλλά και με κάποιες εύκολες λύσεις
Όταν ο κ. Scott δεν εξερευνά τις folk ρίζες (δικές του ή άλλων) ροκάρει κάπως μεγαλόπρεπα, πιο κοντά στο classic rock συνθετών όπως ο Bob Dylan παρά όπως στις πρώτες μέρες της πιο σκοτεινής «Big Music» όπως κλισαρισμένα πλέον ονομάζεται η πρώτη περίοδος του συγκροτήματος. Αυτό το κάνει κάποια χρόνια τώρα, δεν είναι κάτι το φρέσκο. Στο “Modern Blues” δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές ίσως πλην της καλύτερης ανάμιξης των δύο αυτών στοιχείων.

 

Η μετακόμιση για τους σκοπούς της ηχογράφησης στο Nashville και η συμμετοχή τοπικών μουσικών (συμπεριλαμβανομένου του μπασίστα David Hood, θρύλου του Muscle Shoals) προσφέρει και την αμερικανιά και τον κλασικό ήχο και αυτά δένουν με την αναντίρρητη «βρετανίλα» του Scott. Παρά τη φωτογραφία και τη δεύτερη λέξη του τίτλου, εδώ δεν έχουμε μία κέλτικη επιστροφή στον ήχο του “Fisherman’s Blues”. Η soul μουσική είναι πολύ πιο έντονη και αντιπροσωπεύεται κυρίως από το hammond, ανακατεύεται όμως και με μετρημένους country ήχους ή με το βιολί του Wickham ενώ οι ηλεκτρικές κιθάρες δεν φείδονται έντασης τουλάχιστον στα μισά τραγούδια.

 

Γενικά φαίνεται να υπάρχει μία (ηθελημένη;) ισορροπία ανάμεσα σε μπαλάντες, που μάλλον είναι και τα πιο άμεσα πιασάρικα τραγούδια του δίσκου, και τα πιο δυναμικά τραγούδια, που είναι αυτά που νοστιμίζουν το σύνολο. Τα “The Girl Who Slept For Scotland” (μία επιστροφή στον ήχο των πρώτων ημερών), “November Tale” και “I Can See Elvis” ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, ενώ τα “Destinies Entwined” και “Still A Freak” στη δεύτερη. Κάπου προς το τέλος αρχίζει να ενοχλεί το γεγονός ότι και τα ροκάκια και τα αργά χάνουν την ταυτότητα του συγκροτήματος αλλά αυτό είναι περισσότερο επειδή συνθετικά τα μεν είναι άνευρα και τα δε επίπεδα, παρά γιατί άλλαξε κάτι δραστικά σε σχέση με το τι ακούγαμε μέχρι τη στιγμή εκείνη. Οι πάντα ενδιαφέροντες στίχοι του Scott δεν αρκούν για να κρατήσουν τραγούδια όπως τα “Beautiful Now” ή “Nearest Thing To Hip”, ενώ όταν πλέον έρχεται το “Long Strange Golden Road” με την εισαγωγή από το “On The Road” του Kerouac επαναφέρει την ποιότητα αλλά δεν προσφέρει την κλιμάκωση που, κρίνοντας από τη δεκάλεπτη διάρκειά του, ο συνθέτης του ήθελε να δώσει.

 

Πρόσημο θετικό αλλά και με κάποιες generic εύκολες λύσεις από τους Waterboys, το “Modern Blues” θα χαροποιήσει τους φίλους τους και θα κάνει ευχάριστες προσθήκες τα νέα τραγούδια στην περιοδεία τους. Το γιατί όμως θεωρούνται ένα τόσο σπουδαίο συγκρότημα εδώ μόνο ως φευγαλέα αντανάκλαση μπορούμε να το αντιληφθούμε. Κι αυτό είναι εξίσου αξιοθαύμαστο αλλά και στενάχωρο, ανάλογα με τις απαιτήσεις του καθένα.

RadioSpirit.Gr 2015-2016
Posted by
06 October

RadioSpirit.Gr 2015-2016

Δευτέρα
20.00 – 22.00 | Reckless Music (Γιάννης Γιακουμάκης)
24.00 – 02.00 | The Asylum (Ηλίας Κολυδάκης)

 
 

Τρίτη
- 20.00 – 22.00 | White Threat (Ντίνος Δαμουλάκης)
- 24.00 – 02.00 | Rebel Sounds (Φάνης Χατζηγεωργίου)

 
 

Τετάρτη
- 20.00 – 22.00 | The Cranky Monkey (Aνδρόνικος Μωυσάκης)

 
 

Πέμπτη 
- 20.00 – 22.00 | Μusic Trips (Mάνος Προ’ι’στάκης)

 
 

Σάββατο 
- 18.00 – 20.00 | 8 music season (Δημήτρης Κατσικαλάκης )
- 20.00 – 22.00 | (Χριστίνα Παπαδοπούλου)

 
 

Κυριακή
- 22.00 – 24.00 | Flash Back (Mπανές)

 

 

Pink Martini @ Γκάζι Live, 16/05/14
Posted by
06 October

Pink Martini @ Γκάζι Live, 16/05/14

Με τόσες απανωτές sold out εμφανίσεις τα τελευταία χρόνια, θαρρείς πως πλέον οι Pink Martini θα έπρεπε να έχουν πάρει την ελληνική ιθαγένεια, έτσι καμία έκπληξη δεν μας προξένησε άλλη μια τέτοια, το βράδυ της Παρασκευής στο Γκάζι live, σε μια συναυλία όπου οι Pink Martini υπερέβησαν τον (υψηλό) πήχη που έχουν οι ίδιοι θέσει στις ζωντανές τους εμφανίσεις, κάτι που δεν θα μπορούσαμε να πούμε και για το ελληνικό κοινό…

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Οι πολυπολιτισμικοί Martini είχαν την τύχη αυτή την φορά να φιλοξενηθούν σε ένα εξαιρετικό συναυλιακό χώρο όπως είναι το Γκάζι Live, το οποίο είναι έτσι διαμορφωμένο ώστε να μπορείς να δεις και να αναπνεύσεις εύκολα από κάθε του σημείο – οι επιλογές καθήμενων επίσης, ικανοποίησαν τους πιο φανατικούς και πιο ηλικιωμένους τους ακροατές, καθώς το σχήμα, παίζοντας μια μουσική που αρχίζει από την jazz και την pop, και φτάνει μέχρι τις άκρες της world και ethnic μουσικής καταφέρνει να προσελκύσει ένα ευρύτατο ηλικιακό εύρος ανθρώπων με ανάλογα πολυποίκιλα ακούσματα: έτσι το βράδυ της Παρασκευής συνυπήρξαν στον ίδιο χώρο οι ακροατές του World ραδιοφώνου, οι οπαδοί της smooth jazz, και οι εραστές του latin χορού, μαζί με τους ροκάδες που τους έχουν τραβήξει οι κοπέλες τους, τους εραστές του hype και τους ακροατές των δύο hit. Όλοι αυτοί μπορεί να γέμισαν τον χώρο, αλλά σαφέστατα δυστύχησαν (υπ’ ευθύνη τους) να μην απολαύσουν όλοι την ίδια συναυλία…

On stage, τα πράγματα ήταν εξαιρετικά – η China Forbes στο μικρόφωνο, ο Thomas Lauderdale στο πιάνο και μια πλειάδα καλοκουρδισμένων μουσικών, κατάφεραν να μεταφέρουν το πάρτι από την σκηνή, στο κοινό. Η αλήθεια είναι ότι οι Pink Martini είναι δικαιολογημένα επιτυχημένοι στην χώρα μας, καθώς η θετική αύρα που λούζει τις εμφανίσεις τους δεν είναι μόνο αυθεντική, είναι και μεταδοτική. Έτσι όλοι μπαρκάρουν σε ένα καράβι, για να χορέψουν με την “Yolanda” ρωτώντας την πού είναι, χαζολόγησαν πέριξ του Σηκουάνα δηλώνοντας πως «δεν θέλουν να δουλέψουν», ταξίδεψαν μέχρι την Ινδία για καρυκεύματα, την Τουρκία για ανατολίτικες λιχουδιές, την Ιαπωνία για ακόμη περισσότερη Ανατολή, αλλά και γύρισαν τελικά με το πλοίο τους στον Πειραιά για να δηλώσουν πόσα «παιδιά θα ήθελαν». Η Forbes είναι μαγευτική – ζεστή και οικεία, με μια φωνάρα και μια σκηνική παρουσία που σε «αγκάλιαζε», μας μετέδιδε διαρκώς ένα αίσθημα συμμετοχής και «συνενοχής» σε αυτό το world ταξίδι που άλλαζε ρυθμούς και ύφη, ταξιδεύοντας με rumba, cha cha, jazz, pop, ethnic, salsa και πάλι πίσω, ευχαριστώντας γνήσια το κοινό για την εμπιστοσύνη που έδειξε στους Pink Martini για άλλη μια φορά. Από δίπλα της ο κομπέρ Lauderdale δεν στέκεται πιο πίσω – όχι μόνο παίζει αισθαντικά το πιάνο του, αλλά δεν διστάζει να δανειστεί το μικρόφωνο για να επικοινωνήσει με το κοινό, να ευχαριστήσει για την συμμετοχή και να προλογίσει / εξηγήσει κάθε σταθμό της εμφάνισης του ταξιδιού των Pink Martini. Φυσικά σε μια τόσο όμορφη βραδιά, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τον έτερο βασικό τραγουδιστή, που άκουγε στο όνομα Ari Shapiro, ο οποίος όχι μόνο απέδωσε τα αρσενικά μέρη των τραγουδιών εξαιρετικά, αλλά έκαψε και αρκετές καρδιές στο κοινό. Εν ολίγοις, οι Martini έκαναν αυτό που κάνουν κάθε φορά, όντας ένα θίασος υποταγμένος στην τέχνη του, δηλαδή μας παρέδιδαν ένα show αντάξιο του ονόματος που έχουν χτίσει σε Ελλάδα και εξωτερικό τόσα και τόσα χρόνια…

Από την άλλη κάτω από την σκηνή, οι αντιδράσεις ήταν ανάμεικτες. Ναι στις samba, τις rumba και τις cha cha στιγμές, ο κόσμος χόρευε με το παραπάνω, είτε εμπειρικά, είτε και επαγγελματικά (μια αναμενόμενη ευχάριστη έκπληξη). Ναι στην “Yolanda”, την “Lily” και την δική μας «Μελίνα», τραγούδησε με μια φωνή. Ναι γέμισε τον χώρο. Αλλά δεν μπορούμε να μην καταγράψουμε πως ενώ ο Shapiro έβγαζε την ψυχή του στην σκηνή, υπό την συνοδεία μόνο του πιάνου ή των εγχόρδων, παράλληλα ο Έλληνας έπρεπε να αναλύσει τα πάντα με τον διπλανό του. Έτσι ένα κακόηχο βουητό κάλυπτε τον τραγουδιστή, τόσο που έπρεπε κάποιοι από το κοινό να αρχίσουν τα «σσσσςςς», τα οποία αντιστοίχως μετά πολλαπλασιάζονταν σαν να βρισκόμασταν σε πενταήμερη, τραυματίζοντας ακόμα περισσότερο την εμπειρία. Επιπρόσθετα η αγενής εμμονή πολλών να τραβάνε κακογραμμένα βίντεο την ώρα των πιο αγαπημένων τους τραγουδιών, αγνοώντας όλους τους υπόλοιπους και να αδιαφορούν για την πλειονότητα των υπολοίπων κομματιών, επίσης κάποια στιγμή καλό θα ήταν να κοπεί. Αλλά τι τα θες, δυστυχώς αυτό σημαίνει sold out κοινό στην Ελλάδα, ακόμα και στους Pink Martini…

Εν κατακλείδι, οι Pink Martini συνέχισαν το σερί των καλών εμφανίσεων, αποδίδοντας τα μέγιστα, με επαγγελματισμό και κέφι, σε ένα κοινό που χόρεψε, τραγούδησε και σε φάσεις, αδιαφόρησε για τα δρώμενα στην σκηνή. Θα ξανάρθουν, και θα ξαναπάμε. Μέχρι τότε, κρατάμε τις καλύτερες στιγμές της βραδιάς στο μυαλό μας και ξαναψάχνουμε την δισκογραφία τους για κάποια κρυμμένα διαμαντάκια…

Οι The Last Shadow Puppets στο φετινό Rockwave
Posted by
06 October

Οι The Last Shadow Puppets στο φετινό Rockwave

ίχε αρχίσει ήδη να ψιθυρίζεται από χτες. Οι The Last Shadow Puppets, 8 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εξαιρετικά επιτυχημένου Age of Understatement, όχι μόνο επιστρέφουν με νέο δίσκο (δείτε περισσότερα εδώ) αλλά έρχονται και στη χώρα μας! Η επίσημη ανακοίνωση πριν προλάβει να έρθει από το Rockwave, όπως περιμέναμε ήρθε από τους ίδιους τους The Last Shadow Puppets οι οποίοι με το παρακάτω post στην επίσημη σελίδα τους στο Facebook επιβεβαίωσαν τα καλά νέα..

Το όνομα των The Last Shadow Puppets, προστίθεται πλάι σ’εκείνα των Beirut, Sigur Ros αλλά και Tindersticks, (ευελπιστούμε και άλλων) πετώντας πάνω από την ελληνική συναυλιακή σκηνή τη ρετσινιά των συνταξιούχων επισκεπτών της αρπακτής και ανοίγοντάς μας την όρεξη για μια πολύ καυτή μουσικά θερινή περίοδο! Φανταζόμαστε ότι τα γραφεία παραγωγής που θα φιλοξενήσουν τέτοια ονόματα βρίσκονται αντιμέτωπα με μεγάλο ρίσκο δεδομένων των ελληνικών οικονομικών συνθηκών αλλά από την άλλη, ακριβώς λόγω αυτών, το φιλοθεάμον κοινό δε θα διστάσει να επιλέξει και να επιβραβεύσει τέτοιου είδους επιλογές, τιμώντας τες με το εισιτήριό του. * Στην ανακοίνωση που ακολούθησε λίγα λεπτά αργότερα από τη didi music διοργανώτρια εταιρία του Rockwave Festival, ανακοινώνονται επίσης και οι Dropkick Murphys εκπρόσωποι του Celtic punk, για την ίδια μέρα 5 Ιουνίου στο Terra Vibe.
Πηγή: www.musicpaper.gr

Οι Tindersticks τον Μάιο στην Ελλάδα
Posted by
06 October

Οι Tindersticks τον Μάιο στην Ελλάδα

Λίγο μετά την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ τους «The Waiting Room» οι βρετανοί μετρ της έντεχνης μελαγχολίας θα βρεθούν στην Ελλάδα για τρεις συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

 

Tindersticks στη Στέγη! Τρεις λέξεις είναι αρκετές για να περιγράψουν το μουσικό γεγονός της φετινής άνοιξης, με το κατάλληλο συγκρότημα στο κατάλληλο περιβάλλον. Η μοντέρνα μουσική δωματίου του βρετανικού συγκροτήματος, θα φιλοξενηθεί στις 25 και 26 Μαΐου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Σε έναν χώρο που θα αναδείξει με τον πλέον κατάλληλο τρόπο τον μελαγχολικό ήχο και τις αισθαντικές νότες των Tindersticks. Που καταφέρνουν με τρόπο μαγικό να είναι ταυτόχρονα απόμακροι και κοντινοί, ψυχροί και θερμοί, ισοπεδωτικοί και ευαίσθητοι, το γιν και το γιανγκ του πενταγράμμου σε συσκευασία μοναδική.

 

Λίγο μετά την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ τους «The Waiting Room» οι βρετανοί μετρ της έντεχνης μελαγχολίας θα βρεθούν στην Ελλάδα για τρεις συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

 

Tindersticks στη Στέγη! Τρεις λέξεις είναι αρκετές για να περιγράψουν το μουσικό γεγονός της φετινής άνοιξης, με το κατάλληλο συγκρότημα στο κατάλληλο περιβάλλον. Η μοντέρνα μουσική δωματίου του βρετανικού συγκροτήματος, θα φιλοξενηθεί στις 25 και 26 Μαΐου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Σε έναν χώρο που θα αναδείξει με τον πλέον κατάλληλο τρόπο τον μελαγχολικό ήχο και τις αισθαντικές νότες των Tindersticks. Που καταφέρνουν με τρόπο μαγικό να είναι ταυτόχρονα απόμακροι και κοντινοί, ψυχροί και θερμοί, ισοπεδωτικοί και ευαίσθητοι, το γιν και το γιανγκ του πενταγράμμου σε συσκευασία μοναδική.

 

Όμως, ούτε οι Θεσσαλονικείς θα έχετε παράπονο. Κι αυτό διότι στις 24 Μαΐου, μια μέρα πριν από την πρώτη προγραμματισμένη αθηναϊκή εμφάνισή της, η μπάντα θα παίξει στη Θεσσαλονίκη, στο Βασιλικό Θέατρο του ΚΘΒΕ, όπου θα την αναμένουν οι πολυπληθείς βορειοελλαδίτες θαυμαστές της.

 

Μια προειδοποίηση μόνο: Όπως θα καταλαβαίνετε από την επιλογή των αιθουσών το concept της νέας περιοδείας των Tindersticks, η οποία περιλαμβάνει εμβληματικά θέατρα της Ευρώπης όπως τα Volksbühne, Le Bouffes du Nord, Barbican, είναι για καθήμενους.

 

Tindersticks στην Αθήνα, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Λ. Συγγρού 107. Ημέρες και ώρες συναυλιών: 25 & 26 Μαΐου 2016, 21:30. Τιμές εισιτηρίων: (προπώληση ως 15 Μαρτίου 2016) Ζώνη Α 40 €, Ζώνη Β 35 €, (από 16 Μαρτίου 2016) Ζώνη Α 45 €, Ζώνη Β 40 €, Ζώνη Γ 35 €, Ζώνη Περιορισμένης Ορατότητας 25 €, ΑΜΕΑ & συνοδός ΑΜΕΑ 20 €. Πληροφορίες – κρατήσεις: 210 9005800. Προπώληση εισιτηρίων: Στο ταμείο της Στέγης και από την tickethour, τα καταστήματα Παπασωτηρίου, Ιανός, Γερμανός-Cosmote.

 

Tindersticks στη Θεσσαλονίκη, Βασιλικό Θέατρο. Ημέρες και ώρες συναυλιών: 24 Μαΐου 2016. Τιμές εισιτηρίων: 32 ευρώ (early bird-περιορισμένα), 35 ευρώ (προπώληση), 38 ευρώ (στο ταμείο). Προπώληση εισιτηρίων: στο τηλ. 11876, στα καταστήματα Public, Seven Spots, Reload, Media Markt, Lotus Record Shop, Ticket House, Ιανός και στο Viva.gr.

«Σίγησε» η φωνή της Πόλυς Πάνου
Posted by
05 October

«Σίγησε» η φωνή της Πόλυς Πάνου

Μια από τις σημαντικότερες φωνές του λαϊκού τραγουδιού σίγησε την Παρασκευή. Η Πόλυ Πάνου αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα σοβαρά προβλήματα υγείας και νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας, όπου και κατέληξε. Ηταν 73 ετών.

Η σορός της θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα  από τις 9.30 το πρωί της Δευτέρας στο παρεκκλήσι του Α’ Νεκροταφείου ενώ στις 3 μ.μ., στην εκκλησία του ίδιου χώρου θα ψαλεί η νεκρώσιμος ακολουθία.

Στη συνέχεια η σορός θα μεταφερθεί στο Νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου όπου και θα ταφεί σε οικογενειακό τάφο.

 

cat after

zxczxcxz